Column
Column 11: Reflecteren om het reflecteren
Column 10: Kiss en andere tekstuele regeltjes
Column 9: In de spotlights
Column 8: Examenstress... Helaas ook voor ons
Column 7: Een brutaal mens heeft de halve wereld!
Column 6: Professional of toch nog student?
Column 5: Wat als de loopbaanbegeleider niet kan kiezen?
Column 4: Het kan de beste overkomen...
Column 3: Bergen vol kennis
Column 2: Ping-Pong
Column 1: En nu afstuderen... leuk maar hoe dan?
Daniël en Wendy Kers volgen de opleiding tot loopbaanbegeleider. In een maandelijkse column delen zij hun ervaringen rond hun afstudeeropdracht over loopbaanbegeleiding bij een nieuwe vorm van voorgezet onderwijs.
Reflecteren om het reflecteren - Daniël en Wendy Kers - augustus 2010
Nu de laatste pagina's van de scriptie in zicht zijn, is het tijd om ons bezig te houden met onze slotportfolio. We moeten een portfolio maken van maximaal tien pagina's, waarin het de bedoeling is te reflecteren op opgedane competenties tijdens onze studie. Misschien best handig voor onze studieloopbaanbegeleider, maar tegelijkertijd een vreselijk slecht getimed en verplicht nummer.
Uit ons onderzoek blijkt namelijk dat reflecteren alleen zin heeft als het een denkproces op gang helpt en je interne en externe dialoog aanzwengelt. Dan pas kan je leren van je ervaring. Maar tegelijkertijd wordt reflectie nogal eens verward met een beoordelingsgesprek. Peter den Boer (2009) zegt daarover dat reflecteren alleen werkt als er geen beoordeling aan vast zit en dat leerlingen niet op een verplicht moment zouden moeten reflecteren.
Daarom vragen wij ons als bijna afgestudeerde loopbaanbegeleiders af, waarom er aan dat slotportfolio drie studiepunten vast hangen. Natuurlijk willen we best terugkijken op de opleiding en wat we daarin allemaal geleerd hebben. En uiteraard is het handig om stil te staan bij loopbaandilemma's en arbeidsvraagstukken die de afgelopen jaren voorbij zijn gekomen. Maar verplicht reflecteren voor studiepunten? Daar hebben zelfs wij een hekel aan.
Het voelt ook een beetje vreemd; scholen het advies geven hoe ze reflectie in het LOB programma kunnen opnemen, maar vervolgens zelf zo'n verplicht nummer moeten schrijven. Dat druist behoorlijk tegen ons eigen advies in. Maar ja, misschien moeten we juist dat in de reflectie schrijven. Dat we dusdanige professionals zijn geworden, dat we kritisch tegen de onderwijspraktijk en de loopbaanbegeleiding daarin durven aan te kijken. Als reflectie/beoordelingsgesprek willen we best een pittige discussie aangaan over ons leerproces en de visie op LOB die we daarin hebben opgedaan. Kijk, daar hebben we dan wel zin in! Een slotportfolio met goed onderbouwde visie waarom dat portfolio op dit punt in de studieloopbaan onzin is. Want, of we het er nou mee eens zijn of niet, die drie studiepunten hebben we toch nodig voor dat felbegeerde diploma!
Boer, den, P., Intreerede Peter den Boer, lector keuzeprocessen, kiezen van een opleiding: van ervaring naar zelfsturing, ROC West-Brabant, 2009.
Column 11 downloaden als PDF
Column 10: Kiss en andere tekstuele regeltjes Daniel en Wendykers - juli 2010
Ook voor ons is de vakantie begonnen en dat betekent dat we ons nu volledig op de scriptie kunnen storten. Na al het lezen, bevragen, interviewen en spss'en is nu de tijd aangebroken voor het grote schrijfwerk. Ergens het leukste deel van het afstuderen, je ziet nu immers waar je het voor doet, maar ook het lastigste deel. Maak van 1000 pagina's literatuur, 327 vragenlijsten en 12 interviews maar eens een goed leesbaar geheel in slechts dertig pagina's!
In die dertig pagina's komen de vijf deelnemende scholen aan bod met een casusbeschrijving, schrijven we een stuk over onze onderzoeksmethode, bechrijven we natuurlijk de resultaten uit het onderzoek, de conclusies en geven we uiteindelijk de aanbevelingen. Dat vraagt nog best wat creativiteit in je taalgebruik. Actief schrijven, hoofd- en bijzaken onderscheiden en veel schrappen. De lessen Nederlands van de havo flitsen voorbij...
De eerste stap die we nu dan ook nemen is het schrijven van kladjes. Overal in huis liggen losse blaadjes met opzetjes, quotes uit de literatuur, post-its met bladzijdenummers en literatuurverwijzingen. Keep it short and simple (KISS) is een advies wat we van een docent van ons kregen. Makkelijker gezegd dan gedaan. Maar ergens klopt het wel. Als we straks zijn afgestudeerd en dat felbegeerde diploma in handen hebben, zijn we niet alleen P&A professional, maar ook zeer goede beleidschrijvers. En dat is dan maar mooi meegenomen!
Voordat het zover is, eerst maar eens de puntjes op de i zetten. Leg de boeken van Marinka Kuijpers, Frans Meijer, Evelien Crohe, Hiteq, LAKS etc. maar op een grote stapel. Voeg daar een aantal speerpunten aan toe waar uiteraard alle decanen en directieleden een mening over hebben samen met de mening van 327 leerlingen... en je hebt chaos. Scholen vinden nou eenmaal dat ‘hun' ouders betrokken zijn, hun leerlingen aan de lopende band grenservaringen opdoen en gemotiveerd aan stages beginnen. Terwijl leerlingen hun studiekeuze baseren op bereikbaarheid, het aantal vrienden dat meegaat naar de opleiding van hun keuze en het geld dat er te verdienen valt met het beroep dat zij kiezen. Pfff, scriptie we komen eraan!
Column 10 downloaden als PDF
Column 9: In de Spotlights Daniël en Wendy Kers - juni 2010
Vier juni was het dan zover, onze grote presentatie op de conferentie van het Lerend Netwerk in de regio Eem. Op die conferentie kwam een vijftigtal decanen, directieleden, slb-ers en belangstellenden luisteren naar onze presentatie van de tussentijds resultaten van ons onderzoek. Afgelopen maand hebben we namelijk alle vragenlijsten van de leerlingen teruggekregen en hebben we de gesprekken met alle decanen afgerond. In een half uur tijd hebben we gesproken over de resultaten die voortkwamen uit de literatuur, de gesprekken en natuurlijk uit de vragenlijsten; ingevuld door mentoren, decanen en leerlingen.
Uit de literatuur hebben we allereerst een aantal speerpunten gehaald, zaken die hot zijn in de literatuur en die in de praktijk al op vele scholen hun nut bewezen hebben. Daarbij moet je denken aan het loopbaandialoog, de hersenontwikkeling van jongeren, grenservaringen, loopbaancompetenties en ouderbetrokkenheid. We hebben leerlingen bevraagd over hoe ze die zaken ervaren, decanen gevraagd hoe ze deze inzetten en mentoren gevraagd hoe ze dit begeleiden. Daarbij kwamen nu al wat leuke en pittige zaken aan de orde.
Zo hebben veel scholen helaas nog niet door hoe belangrijk de rol van de ouders is in het keuzeproces van het kind. Vaak is die rol toch doorslaggevend, blijkt onder andere uit het HITEQ onderzoek, ouders @mbo. Nu is het niet zo dat alleen scholen die rol onderschatten, ouders doen dit zelf vaak ook. Zij denken namelijk dat de decaan of mentor alle kennis in pacht heeft. Ze vergeten echter dat zij hun kind het beste kennen en niet de decaan of mentor.
Verder bleek dat veel decanen en mentoren in een parttime functie een gigantische berg werk moet verzetten. Ze moeten in de beperkte tijd die zij hebben (soms een uur, soms vier uur per week) niet alleen de leerlingen begeleiden, maar ook loopbaanlessen ontwikkelen, zichzelf scholen, en mentoren begeleiden in hun werkzaamheden. Want tegenwoordig is niet alleen de decaan, maar het hele team verantwoordelijk voor de studiekeuze van de leerlingen.
Er zijn nog een heleboel leuke en opvallende zaken te melden, maar om ervoor te zorgen dat het onderzoek totaal valide verloopt, gaan we nu eerst onze pijlen richten op het volledig interpreteren van de vragenlijsten en deze ook verwerken. Dan pas kunnen we met zekerheid adviezen geven aan de desbetreffende scholen en de decanen. Want tja, daar doen we het toch allemaal voor, de lob op die scholen weer een beetje beter helpen maken!
Column 9 downloaden als PDF
Column 8: Examenstress... helaas ook voor ons Daniël en Wendy Kers - mei 2010
Na alle voorbereidingen en het doorworstelen van veel (héél veel) literatuur, is het dan eindelijk zover. We mogen aan de slag met het praktijkgedeelte van ons onderzoek. Dat betekend naar vijf scholen, gesprekken voeren, vragenlijsten afnemen en vooral goed luisteren. Die vragenlijsten nemen we niet alleen af bij de mentoren, maar ook bij derde en vierdejaars vmbo TL leerlingen. We willen weten hoe zij hun loopbaanbegeleiding ervaren. En we willen natuurlijk weten wat er volgens hen mogelijk beter kan.
Maar ja... dit is nou niet echt de ideale tijd om vierdejaars leerlingen lastig te vallen met een vragenlijst. De examens staan voor de deur en dat betekend stress. Leerlingen hebben veel facultatieve lessen, zijn druk bezig met alle voorbereidingen op de examens en leren zich een slag in de rondte. Voor de decanen die ons helpen met het praktijkgedeelte, is het dan ook niet gemakkelijk om alle leerlingen tegelijk in een ruimte te krijgen. Diep respect dus voor alle moeite die zij hiervoor willen doen.
Het te pakken krijgen van al die decanen valt echter ook niet altijd mee. Niet alleen zijn zij druk met hun vierdejaars, voor de derdejaars staat veelal de vakkenpakketkeuze op stapel en de tweedejaars moeten vaak een vak laten vallen. Dat betekent dat ze veel tijd kwijt zijn aan het geven van voorlichtingen, het voeren van gesprekken en het naleven van planningen. Tja, dan is het best lastig dat twee studenten daar ook nog even tussendoor fietsen met allerlei lastige vragen over visie, missie, werkwijze en uitvoering.
Examenstress dus, niet alleen voor de eindexamenleerlingen, maar ook voor ons. Want tja, examen of niet, voor ons onderzoek moeten we toch echt minimaal vijftig leerlingen per school zien te ondervragen. Even spannend of we die aantallen gaan halen. Maar gelukkig niet zo spannend als het eindexamen zelf! We willen dan ook alle eindexamenkandidaten veel succes wensen deze examenperiode. Niet teveel stressen, dan komt alles vast goed!
Column 8 dowmloaden als PDF
Column 7: Een brutaal mens heeft de halve wereld! Daniël en Wendy Kers - april 2010
Na ons duivelse dilemma tussen het zijn van student en professional, hebben we besloten dat we best nog even beide mogen zijn. Hoeveel professionals in het onderwijs vervullen immers niet twee of meer rollen? Ze zijn docent en decaan, afdelingsleider en personeelsfunctionaris, stagebegeleider en onderwijskundig. In loopbaanland kan er dus veel wat betreft meerdere professionele rollen. Daarom kunnen wij op dit moment ook best twee rollen vervullen... toch?
Vanuit onze professionele, doch studentikoze rol hebben we een nieuwe versie van ons afstudeerplan geschreven in de hoop nu onderhand toch groen licht te krijgen. Dan kunnen we namelijk eindelijk de praktijk in. Om onze professionaliteit te bewijzen en vast te trainen voor de scriptie, leek het ons handig om kort en bondig te schrijven. Geen poespas en niet teveel achtergrondinformatie. Gewoon een brutale schrijfstijl die met weinig woorden onze ideeën op papier zet. We zijn van vijftien naar zeven pagina's tekst gegaan. Maar of we nu echt alles hadden moeten schrappen wat we daadwerkelijk geschrapt hebben? Tja, daar gaan we nog even op reflecteren!
Wat we in het gesprek met onze docenten wel hebben geleerd is dat een brutaal mens de halve wereld heeft. Zij stelden in het gesprek voor om experts te betrekken bij ons onderzoek en van bestaande middelen gebruik te maken. Toch hadden wij ergens het gevoel dat je zoiets niet kan maken. Net of je dan de gemakkelijkste weg wilt inslaan. Even andermans werk gebruiken. En dan nog, die expert ziet ons aankomen: "Hoi wij zijn Daniël en Wendy en we willen graag uw instrumenten gebruiken bij ons afstudeeronderzoek!".
Na wat te hebben gepiekerd over hoe we dit gingen aanpakken, kwamen we maar tot één oplossing. Nee heb je, ja kun je krijgen. We zijn dus toch maar zo brutaal geweest om contact op te nemen. En wat schetst onze verbazing? De expert vond ons verzoek niet vreemd, raar of totaal niet van deze wereld. Integendeel. We krijgen nu hulp uit zeer professionele hoek. Laat nu die praktijk maar beginnen, we kunnen haast niet wachten!
Column 7 downloaden als PDF
Column 6: Professional of toch nog student? Daniël en Wendy Kers - maart 2010
Goed nieuws! Na lang wikken en wegen hebben we een keuze kunnen maken uit twee interessante afstudeeropdrachten. We kunnen dus weer aan de slag, nu met een onderzoek naar decanen en loopbaanbegeleiding. Na het schrijven van het onderzoeksplan, het formuleren van de probleemstelling en het opstellen van deelvragen komt dan toch weer het moment van de waarheid. Wat vinden de opdrachtgever en de afstudeerbegeleiders ervan? En hoe ga je vervolgens om met die feedback?
Het blijft toch wel lastig, je wilt aan de ene kant de ideeën van de opdrachtgever zo goed mogelijk uitvoeren. Je gaat dan ook helemaal mee in zijn denkbeeld, zijn hypothese en goed bedoelde adviezen over hoe het onderzoek eruit moet komen te zien. Tegelijkertijd heb je daar na 3,5 jaar onderwijs ook zelf wel je ideeën over. Die twee moet je dus met elkaar zien te verzoenen. Hoe zorg je ervoor dat je plan werkbaar is en zowel aan de eisen van de opdrachtgever, je eigen eisen als aan de eisen vanuit de opleiding voldoet?
Daar komen dan toch je beroepscompetenties om de hoek kijken.
Enerzijds voelt afstuderen na een periode van stagelopen en werken weer heel erg ‘studenterig'. Je hebt immers weer veel contact met de opleiding, je docenten en beoordelaars. Afstuderen is nu immers hard en complex werk. Anderzijds, het naar school gaan zijn we al niet meer zo gewend. Omdat je op de stage en in het werkveld vooral je eigen plan trekt, korte lijntjes onderhoud met collega's, begeleiders en leidinggevende, voelt dit toch wel apart. Je bent in je werk gegroeid en voelt je dus wel een professional.
Het is een beetje de strijd tussen je competenties. Je hebt al heel veel geleerd en alleen dat afstudeerverslag staat nog tussen jou en je diploma in. Al krijg je door al die aandacht van school ook wel weer de twijfels. Want tja, ben je al een beginnend professional en bewijs je dat met je afstudeerscriptie? Of maakt je afstudeerscriptie je pas tot een beginnend professional? Tja... wij zijn er in ieder geval nog niet helemaal uit welke het nu is!
Column 6 downloaden als PDF
Column 5: Wat als de loopbaanbegeleider niet kan kiezen? Daniël en Wendy Kers - februari 2010
Sinds de vorige column is er bij ons in afstudeerland veel gebeurd. We hebben nu twee potentiële opdrachtgevers en twee mooie ideeën om op af te studeren. Volgende week staan nog twee gesprekken gepland om het draagvlak te peilen en dan kunnen we hopelijk snel aan de slag bij een van de twee opdrachten! Maar ja... welke wordt het?
Tijdens onze stages en in het werkveld begeleiden we studenten bij het kiezen van hun studie of loopbaan. Door allerlei testjes, opdrachten, coaching en zelfreflectie maken de leerlingen en studenten een opleidingskeuze. Daarna kan je als loopbaanbegeleider alleen maar hopen dat de leerling zich ook daadwerkelijk thuis gaat voelen in de opleiding van zijn of haar keuze. Meestal werken die tools om iemand te begeleiden heel aardig. Vooral wanneer je als begeleider goed zoekt naar een tool die aansluit op de leerstijl, begeleidingsstijl en de persoonlijkheid van de leerling.
Hoe goed we alleen ook zoeken, een tool die je helpt kiezen tussen twee leuke afstudeerplannen hebben wij nog niet gevonden! We hebben van alles geprobeerd, muntje opgooien, rationeel voordelen tegen nadelen afstrepen, feedback van onze afstudeerbegeleider, niets hielp. Dan maar zo voorbereid mogelijk. We hebben dus twee plannen geschreven, meerdere gesprekken gevoerd met zowel de potentiële opdrachtgevers als de doelgroep en nu moeten we gewoon op ons gevoel afgaan.
Zou dat straks ook een uitkomst van ons afstudeeronderzoek zijn? Dat leerlingen ondanks al onze goede bedoelingen, open dagen, proefstuderen, adviezen van ouders, familie en vrienden, toch gewoon af gaan op hun gevoel? Het zal ons benieuwen! We hopen dat we jullie de volgende keer al een voorproefje van ons nieuwe onderzoek kunnen geven.
Column 5 downloaden als PDF
Column 4: Het kan de beste overkomen... Daniël en Wendy Kers - januari 2010
Tijdens het afstuderen komt er heel veel op je af. Natuurlijk hebben we tijdens de opleiding diverse praktijkopdrachten tot een (meer dan) goed einde gebracht, maar nog nooit met zoiets belangrijks als een HBO diploma op het spel. In onze tweede column schreven we al dat de communicatie tussen onze opdrachtgever, opleiding en onderzoeksschool intussen Olympische pingpong proporties heeft aangenomen. Wanneer er dan iets mis gaat in die communicatie, gaat het ook goed mis.
En mis ging het! Hoe, wat ,waar, wie en wanneer... houden we lekker voor onszelf, maar de bottom-line is dat we weer op zoek zijn naar een nieuwe afstudeeropdracht. Van Olympisch pingpongen naar Olympisch monopoly zeg maar. Ga terug naar de gevangenis, zoek een nieuwe opdracht en schrijf een nieuw plan. Zoals je misschien weet is het best lastig om dubbel zes te gooien wanneer je in de gevangenis zit. Tuurlijk, je hebt van die mooie kaarten met "verlaat de gevangenis zonder te betalen", maar met afstuderen krijg je helaas niets cadeau. Zo'n kaart zat dus ook niet bij ons studiecontract.
Hoe het nu verder gaat? Tja we hebben al van meerdere studenten gehoord dat afstuderen je niet komt aanwaaien. We zijn echt niet de enige studenten die dit overkomt. Maar afstuderen zullen we, met een beetje geluk zelfs dit schooljaar nog! Mocht u intussen nog met een brandend loopbaanprobleem zitten op uw school, schroom dan niet om ons een mailtje te sturen: info@kersloopbaancoaching.nl. Wie weet schrijven we dan volgende maand over het afstuderen bij u!
Column 4 Downloaden als PDF
Column 3: Bergen vol kennis, Daniël en Wendy Kers - december 2009
Lezen, lezen en nog eens lezen. In die fase zijn we nu aanbeland. Voor ons literatuuronderzoek moeten we ieder 1000 pagina's literatuur lezen van na 2003. En natuurlijk mogen we de boeken uit de opleiding niet gebruiken, die kennen we immers al. Dus op zoek naar allerlei actuele stukken op het gebied van loopbaan, onderwijs, jongeren en de integratie daartussen.
In die zoektocht komen we al hele leuke dingen tegen. Zo behoren wij kennelijk tot de ‘zapgeneratie'. Nooit geweten maar wel handig voor ons onderzoek. Is het misschien soms daarom voor ons zo moeilijk om aan 2000 pagina's literatuur te komen? En zappen leerlingen daarom soms wel van opleiding naar opleiding? Dat ze eerst willen zien en ervaren wat er te koop is, voordat ze een definitieve keuze maken voor de toekomst. Nou ja... definitief?
Verder zijn we in diverse onderzoeken over puberhersenen al tegengekomen dat jongeren niet allemaal op hetzelfde moment in staat zijn een keuze te maken over hun vervolgopleiding. Dus een ‘Tja ik weet niet wat ik later wil, misschien iets met computers' is realistischer dan wij loopbaanbegeleiders denken. Leerlingen weten het soms echt niet.
Op het gebied van loopbaan valt op dat veel docenten in het competentiegericht onderwijs worden geconfronteerd met de taak als loopbaanbegeleider. De vraag is alleen, is de docent toegerust voor deze taak. En misschien wel belangrijker, wil een docent zich wel bezighouden met loopbaanbegeleiding? Ik kan je vertellen dat ik er een heleboel ken die liever bezig zijn met hun vakgebied dan met LOB of coach-uren.
Wat we allemaal met deze nieuw verworven kennis gaan doen? Nou behalve het met jullie te delen, gaan we de literatuurstudie combineren met een praktijkstudie. Eens kijken hoe jongeren aan kijken tegen loopbaan, de rol van hun coach en het maken van keuzes. Natuurlijk zetten we dit naast de mening van LOB'ers, docenten en decanen. Maar voordat we dit kunnen doen...zucht nog 600 pagina's te gaan.
Column 3 Downloaden als PDF
Column 2: Ping-Pong, Daniël en Wendy Kers - november 2009
Wanneer ik ergens echt voor ga zitten, heb ik nooit inspiratie. Zo ook bij het opstellen van ons afstudeerplan. Aangezien we samen afstuderen, kan ik niet midden in de nacht met allerlei wilde ideeën en onderzoeksvragen op de proppen komen. Je plant dus een vast moment om aan het plan te sleutelen. Kopje koffie erbij, de laptop aan en laat maar komen die ideeën. Maar ja... dan komt er dus niets. Lastig als je samen moet werken.
Dat samenwerken staat centraal tijdens het afstuderen. Je moet immers kunnen samenwerken met de opleiding, de opdrachtgever en onze onderzoeksschool. Oh ja en natuurlijk ook nog met elkaar. Al zal dat laatste wel lukken. Dat samenwerken en afstemmen met externe partijen is echter veel lastiger.
Je verzint een onderzoeksvraag, gebaseerd op allerlei informatie die je al hebt ontvangen over je afstudeeronderwerp. In ons geval een middelbare school in het oosten des lands. Die onderzoeksvraag ga je vervolgens opdelen in allerlei deelvragen zodat je deze kan onderzoeken en uiteindelijk beantwoorden. Maar dan krijg je iets waar niemand je op voor kan bereiden... een pingpong wedstrijd van Olympische proporties!
Waar wij ons plan in eerste instantie helemaal geweldig vonden, was onze opdrachtgever niet geheel overtuigd. Terug naar de tekentafel dus om wijzigingen aan te brengen... Ping. Vervolgens met de gewijzigde versie naar de opleiding om daar feedback op het plan te ontvangen. De basis is goed maar, als je wat wijzigingen aanbrengt wordt het nog beter... Pong. Vervolgens weer terug naar de opdrachtgever om te kijken wat deze zegt van de wijzigingen... Ping. Na het plan meerdere keren te hebben aangepast en verbeterd, krijgen we het advies om deze ook nog te laten nakijken door de school waarop we het onderzoek gaan uitvoeren... Pong. En zo kunnen we nog wel even doorgaan... kenniskring, vakgroep, tweede corrector, MT. (Ping ....Pong ...Ping ...Pong)
Op dit moment is ons plan goedgekeurd, onder voorbehoud dat de onderzoeksschool hier ook mee akkoord gaat. Als dat achter de rug is, beginnen we met het creëren van draagvlak bij onze onderzoeksobjecten, namelijk de docenten en leerlingen. Maar dat is vast niet de laatste Ping. We houden je op de hoogte.
Column 2 Downloaden als PDF
Column 1: En nu afstuderen... leuk maar hoe dan? Daniël en Wendy Kers - oktober 2009
Bij ons op de hogeschool zijn ze er al vroeg bij. Net nadat je een stageplaats hebt gevonden wordt je eraan herinnerd dat het afstuderen in zicht komt. Of je even na wilt denken waar en hoe je dat wil gaan doen. Tja, en daar zit je dan, in een onopgeruimde studentenflat bij te komen van je eerste stage-ervaringen. Net een week stage gelopen als adviseur loopbaanbegeleiding op een ROC in het midden van het land. Super leuk maar erg vermoeiend. Nu dus gaan nadenken over het afstuderen.
Tijdens dat afstuderen moet je bewijzen dat je een transformatie hebt doorgemaakt van student naar beginnend professional. Erg leuk natuurlijk maar hoe doe je dat? Hoe maak je in dertig weken duidelijk welke competenties je allemaal tijdens de studie hebt verworven? En welke competenties zijn dat ook alweer...
Zo aan het begin van de stage is dat erg lastig in te schatten. Je hebt immers geen idee hoeveel je groeit tijdens een stage en welke competenties je allemaal hebt opgedaan als loopbaanbegeleider. Maar toch wil school weten hoe je de laatste fase van de studie voor je ziet. Na een gesprek met onze docent loopbaanbegeleiding in het onderwijs, kwamen we al netwerkend in contact met een van de lectoren van de hogeschool. Een wijs man met vele onderzoeken achter zijn naam op het gebied van LOB.
Na een interessant gesprek met deze man komt het afstuderen ineens een stuk dichterbij. Hij zit boordevol plannen en leuke projecten waar hij ons wel een rol in kan laten spelen. Na wat onderling overleg gaan we ervoor. We gaan afstuderen met een onderzoek naar een nieuwe vorm van voortgezet onderwijs. Hoe moet loopbaanbegeleiding op een nieuwe school worden aangepakt? En welke rol hebben docenten en leerlingen hierin?
Het onderzoek heeft een mooi en interessant onderwerp waarbij we kunnen laten zien hoeveel we de afgelopen jaren geleerd hebben. Super! Maar ja... hoe nu dan verder? Wat moet er allemaal gebeuren en wat is de volgende stap in ons afstudeeravontuur? Volgende maand maar eens aan de slag met het afstudeerplan!
Column 1 Downloaden als PDF